Deutsch
Ελληνικά
31.08.2012 13:35 Age: 6 yrs

Μήνυμα Ινδίκτου 2012

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου


+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

ΕΛΕ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΧΑΡΙΝ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΥ

ΚΑΙ ΣΥΝΤΗΡΗΤΟΥ ΠΑΣΗΣ ΤΗΣ ΚΤΙΣΕΩΣ ΚΥΡΙΟΥ

ΚΑΙ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΣΩΤΗΡΟΣ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

* * *

 

            δελφο κα τέκνα ν Κυρί γαπητά,

 

             Θεός,  δημιουργήσας τ Σύμπαν κα διαμορφώσας τν γν ες τέλειον κατοικητήριον το νθρώπου, δωκεν ες ατν ντολν κα δυνατότητα ν αξάνηται κα ν πληθύνηται κα ν πληρώσ ατν κα ν κυριεύσ ατς κα πάντων τν ν ατ ζων κα φυτν (Γεν. α΄ 28).

περιβάλλων μς κόσμος χαρίσθη μν π το Δημιουργο ς στάδιον κοινωνικς δραστηριοποιήσεως, λλ κα γιασμο, πρς κληρονομίαν τς νακαινισθησομένης ν τ μέλλοντι αἰῶνι κτίσεως. Τν τοιαύτην θεολογικν θέσιν χει κα βιο είποτε Μήτηρ γία το Χριστο Μεγάλη κκλησία, δι κα μετέρα Μετριότης τέθη, ς γνωστόν, π κεφαλς τς ναληφθείσης παρ το καθ' μς πανιέρου Οκουμενικο Θρόνου οκολογικς προσπαθείας δι τν προστασίαν το πολλ ταλαιπωρουμένου φ  μν ν πιγνώσει κα νεπιγνώστως πλανήτου μας.

   β ι ο π ο ι κ ι λ ό τ η ς,  ποία εναι τ ργον τς πανσοφίας το Θεο, δν δόθη σφαλς ες τν νεξέλεγκτον ξουσίαν το νθρώπου. Κ α τ α κ υ ρ ί ε υ σ ι ς  τς γς κα τν ν τ γ π το νθρώπου σημαίνει λλογον χρσιν κα πόλαυσιν τν προσφερομένων γαθν κα χι καταστρεπτικν κ πλεονεξίας ντλησιν κα κάρπωσιν καταστροφν τν πόρων ατς.

ν τούτοις, δί π τν μερν μας, παρατηρομεν μίαν περβολικν κμετάλλευσιν τν φυσικν πόρων, μ συνέπειαν τν καταστροφν τς περιβαλλοντικς σορροπίας τν οκοσυστημάτων κα γενικώτερον τν περιβαλλοντικν συνθηκν, ες τρόπον στε ο π το Θεο τεταγμένοι ροι διαβιώσεως το νθρώπου π τς γς ν γίνωνται δυσμενέστεροι δι' ατόν.π παραδείγματι, ς παρατηρομεν παντες, πιστήμονες, κκλησιαστικο κα πολιτικο ρχοντες κα ν γένει νθρωπότης, αξάνεται θερμοκρασία τς τμοσφαίρας, κδηλονται περβολικα βροχοπτώσεις, μολύνονται πίγεια κα θαλάσσια οκοσυστήματα, καί, γενικώτερον, διαταράσσεται, νίοτε δ κα καταστρέφεται πλήρως,  δυνατότης συνεχίσεως τς ζως ες ρισμένας περιοχάς.

 Βλέπουσα κα μπειρικς ξιολογοσα τος κ τς τοιαύτης ξελίξεως τν περιβαλλοντικν συνθηκν κινδύνους δι τν νθρωπότητα,  Μήτηρ κκλησία καθιέρωσεν δη π τς ποχς το προκατόχου μν οιδίμου Πατριάρχου Δημητρίου τν πρώτην Σεπτεμβρίου κάστου τους ς μέραν προσευχς δι τ περιβάλλον.

λλ'  φείλομεν ν παραδεχθμεν τι τ ατια τν δυσαρέστων περιβαλλοντικν λλαγν δν εναι θεοκίνητα λλ νθρωποκίνητα καί, πομένως,  παράκλησις κα προσευχητικ δέησις τς κκλησίας κα μν πρς τν Θεόν, τν Κύριον τν κυρίων κα Κυβερνήτην το παντός, πρς βελτίωσιν τν περιβαλλοντικν συνθηκν, εναι οσιαστικς ατημα  μ ε τ α ν ο ί α ς τς νθρωπότητος δι τ   μ α ρ τ η μ ά  της ν καταστρέφ τ ν τ γντ ν καρπται μετ λόγου κα προσοχς δι τν διατήρησιν τς ε ι φ ο ρ ί α ς  τος πόρους ατς.

Προσευχόμενοι κα ατούμενοι παρ το Θεο τν διατήρησιν το περιβάλλοντος τς γς καταλλήλου δι τν ν ατ ζων το νθρώπου, κατ' οσίαν παρακαλομεν πως Θες λλάξ τν λογισμν τν σχυρν τς γς κα φωτίσ ατος ν μ καταστρέφουν τ γήϊνον οκοσύστημα δι λόγους οκονομικο φέλους κα συμφέροντος παροδικο. Τοτ'  ατ μως σχύει κα δι πάντα νθρωπον ξ μν, διότι κα καστος ξ μν ν τ μέτρ τν μικρν δυνατοτήτων του πιφέρει τς μικρς περιβαλλοντικς καταστροφάς, τς ποίας φροσύνη του το πιτρέπει.

 πομένως, προσευχόμενοι πρ το περιβάλλοντος, προσευχόμεθα πρ τς μετανοίας νς κάστου ξ μν δι τν μικρν μεγάλην συμβολήν μας ες τν βλάβην κα καταστροφν το περιβάλλοντος, τν ποίαν βιομεν συνολικς ς θροισμα μερικωτέρων πιζημίων πεμβάσεων δι τν κατ τόπους κα χρόνους μεγάλων κα καταστροφικν καιρίων φαινομένων.

Τν κκλησιν, προσευχν κα προτροπν ταύτην πευθύνοντες π το ερο Κέντρου τς ρθοδοξίας πρς τν οκουμένην κα πρς συνόλην τν νθρωπότητα, δεόμεθα πως γαθοδότης Κύριος,  χαρισάμενος ες μς πάντας τος π το πλανήτου γ οκοντας τν γήϊνον παράδεισον, λαλήσ γαθ ες τς καρδίας λων τν νθρώπων, δι ν σεβώμεθα τν περιβαλλοντικν σορροπίαν, τν ποίαν Οτος ν τ πανσοφί Του κα τ γαθότητί Του μς παρέδωκεν, στε κα μες κα α περχόμεναι γενεα ν πολαμβάνωμεν τς δωρες το Θεο μετ' εχαριστίας κα δοξολογίας.

Ατς τς Σοφίας, τς Ερήνης κα τς Δυνάμεως το Θεο, τς δημιουργησάσης κα συντηρούσης κα κατευθυνούσης τν ποκαραδοκοσαν τν σωτηρίαν ατς κτίσιν πρς τ σχατα,δεόμεθα πως διαφυλάττ τ περιβάλλον ειφόρον κα προσφέρον συνεχς ες τν εημερίαν το νθρώπου κα δηγ καρποφόρως τ γαθ ργα τν χειρν τν ργαζομένων πρς τοτο συνανθρώπων, κα πικαλούμεθα τν Χάριν κα τ πειρον λεος Ατο π πάντας τος νθρώπους, μάλιστα τος σεβομένους τν δημιουργίαν κα φυλάσσοντας ατήν.

,βιβ΄ Σεπτεμβρίου α΄