Deutsch
Ελληνικά
31.12.2015 19:47 Age: 4 yrs

Μήνυμα Πρωτοχρονιᾶς 2016

Μητροπολίτου Γερμανίας καὶ Ἐξάρχου Κεντρῴας Εὐρώπης κ. Αὐγουστίνου


Ἀγαπητοί μου Χριστιανοὶ Ὀρθόδοξοι τῆς Γερμανίας!

Πρωτοχρονιὰ σήμερα καὶ γιορτὴ τοῦ Μ. Βασιλείου. Εὐλογημένο νά ᾽ναι τὸ νέο ἔτος γιὰ ἐκείνους ποὺ χαίρονται σήμερα τὴν ὀνομαστική τους γιορτή, γιὰ ὅλους τοὺς πιστοὺς τῆς Ἱ. Μητροπόλεώς μας καὶ γιὰ τὸν κόσμο ὁλόκληρο!

Οἱ μεγάλες γιορτὲς τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ ἔτους, ὅπως γνωρίζουμε, συνδέονται μὲ ἕνα πλῆθος λαϊκῶν ἐθίμων. Ἕνα ἀπὸ αὐτὰ εἶναι τὰ παραδοσιακὰ κάλαντα, τὰ ὁποῖα ψάλλονται συνήθως τὴν παραμονὴ τῶν μεγάλων ἑορτῶν, ἀπὸ σπίτι σὲ σπίτι, καὶ θεωροῦνται ὡς ἰδιαίτερη εὐλογία. Στὴν περίοδο τοῦ Δωδεκαημέρου κάλαντα ψάλλονται τὴν παραμονὴ τῶν Χριστουγέννων, τῆς Πρωτοχρονιᾶς καὶ τῶν Θεοφανείων. Τὰ πρόσωπα ποὺ ψάλλουν εἶναι συνήθως παιδιά. Τὰ κάλαντα μιλοῦν κυρίως γιὰ τὸ κορυφαῖο γεγονὸς τῆς ἑπόμενης μέρας καὶ κλείνουν πάντοτε μὲ εὐχὲς πρὸς τοὺς νοικοκύρηδες τοῦ σπιτιοῦ, οἱ ὁποῖοι ἀνταμείβουν τοὺς καλαντιστὲς μὲ γλυκίσματα, φροῦτα τῆς ἐποχῆς καὶ ἕνα φιλοδώρημα. Σπανίως, ὅταν οἱ καλαντιστὲς βροῦν κλειστὴ τὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ, λόγῳ ἀπροθυμίας τῶν νοικοκυραίων, ἢ ὅταν τὸ φιλοδώρημα εἶναι ὑπερβολικὰ μικρό, ὁλοκληρώνουν τὰ κάλαντα μὲ σκωπτικὰ δίστιχα, παίρνοντας πίσω, κατὰ κάποιο τρόπο, τὴν εὐλογία ποὺ ἦρθαν ν᾽ ἀναγγείλουν.

Ἂν καὶ γιὰ εὐνόητους λόγους ἡ τήρηση τοῦ ἐθίμου τῶν καλάντων εἶναι δύσκολη στὴ Γερμανία, μὲ χαρὰ πληροφοροῦμαι ὅτι ὑπάρχουν ἐνορίες τῆς Μητροπόλεώς μας, ὅπου καταβάλλεται προσπάθεια νὰ συνεχιστεῖ ἡ ὄμορφη αὐτὴ παράδοση. Καὶ εἶναι ὄμορφη αὐτὴ ἡ παράδοση, ἐπειδὴ συνδέεται μὲ τὴν ἐπικοινωνία τῶν ἀνθρώπων μέσα σὲ ἕνα κλῖμα γιορτῆς, χαρᾶς καί, κυρίως, προσφορᾶς.

Παρ᾽ ὅλα αὐτά, ἂν ρίξουμε μιὰ ματιὰ γύρω ἢ μακριά μας, θὰ δοῦμε ὅτι πολλοὶ εἶναι ἐκεῖνοι οἱ συνάνθρωποί μας ποὺ θέλουν, ἀλλὰ δὲν μποροῦν νὰ γιορτάσουν. Ἡ φτώχεια, ἡ δυστυχία, ἡ προσφυγιὰ καὶ ὅλες οἱ ἄλλες ἐκδοχὲς τῆς ἀποτυχίας τοῦ ἀνθρώπινου πολιτισμοῦ μας ἀντικατέστησαν τὸ χαμόγελο αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων μ᾽ ἕνα δάκρυ. Θὰ συμφωνήσετε σίγουρα μαζί μου ὅτι, ὅσο ὑποφέρει ἔστω καὶ ἕνας ἄνθρωπος δίπλα μας, ἐμεῖς δὲν μποροῦμε νὰ εὐτυχοῦμε. Ἡ πεῖνα τῶν ἐμπερίστατων ἀδελφῶν μας - πεῖνα κυριολεκτικὴ καὶ μεταφορική: γιὰ ἕνα ζεστὸ κατάλυμα, γιὰ ἕνα πιάτο φαγητό, γιὰ ἕνα ζευγάρι ὑποδήματα ἢ γιὰ μιὰ ἀγκαλιὰ συμπαράστασης - δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς ἀφήνει ἀδιάφορους ἢ ἀσυγκίνητους.

Βεβαίως, πολλὲς φορὲς αἰσθανόμαστε ἐμεῖς οἱ ἴδιοι πολὺ μικροὶ ἢ ἀδύναμοι γιὰ νὰ βοηθήσουμε. Χάνουμε τὴν ἐλπίδα μας, ὅταν σκεφτόμαστε πόσο δυσανάλογες εἶναι οἱ δυνάμεις μας σὲ σχέση μὲ τὶς πραγματικὲς ἀνάγκες τῶν ἀνθρώπων ποὺ ὑποφέρουν. Εἶναι σχεδὸν σίγουρο ὅτι δὲν μποροῦμε ν᾽ ἀλλάξουμε τὸν κόσμο ὅλο. Μποροῦμε, ὅμως, ἐξάπαντος νὰ συμβάλουμε γιὰ νὰ ἀλλάξει κάτι, ὅσο ἀσήμαντο κι ἂν μᾶς φαίνεται αὐτό, στὸ περιβάλλον ποὺ ζοῦμε. Ἡ ἀγάπη, ποὺ μᾶς δίδαξε ὁ Χριστός, ποτὲ δὲν ἀπελπίζεται! Ἀντιθέτως, γιὰ ὅλα ἐλπίζει, ὅλα τὰ ὑπομένει καὶ γίνεται μάλιστα ἐφευρετική, κάθε φορὰ ποὺ καλεῖται νὰ φανερωθεῖ ὡς ἀλληλεγγύη καὶ συμπαράσταση στοὺς ἀδελφοὺς τοῦ Χριστοῦ τοὺς ἐλάχιστους, ἐκείνους ποὺ στεροῦνται τὰ ἀναγκαῖα ἢ καὶ τὰ πάντα, ἀλλὰ καὶ ὡς συγχώρεση καὶ στοὺς ἴδιους τοὺς ἐχθρούς μας!

Κι ἂν ἀκόμα, λοιπόν, δὲν μποροῦμε ν᾽ ἀπολαύσουμε φέτος τὰ κάλαντα στὴν πόρτα τοῦ σπιτιοῦ μας, σᾶς καλῶ νὰ δοῦμε τοὺς ἀναγκεμένους ἀνθρώπους ὡς καλαντιστὲς καὶ ν᾽ ἀκούσουμε τὸν θρῆνο τους ὡς κάλαντα. Εἶναι σημαντικὸ νὰ βροῦν τὶς πόρτες τῶν σπιτιῶν μας ἀνοιχτὲς κι ἐμᾶς ἕτοιμους καὶ πρόθυμους νὰ μοιραστοῦμε τὸν πόνο τους καὶ νὰ καταλαγιάσουμε τὴν πεῖνα καὶ τὴ δίψα τους. Μᾶς τὸ βεβαιώνει ὁ ἴδιος ὁ Χριστός μας, πὼς ὅ,τι κι ἂν κάνουμε μὲ ἀγάπη, ὅσο ταπεινὸ κι ἂν εἶναι, εἶναι σὰν νὰ τὸ προσφέρουμε σ᾽ Αὐτὸν τὸν ἴδιο.

Ἡ πατρικὴ εὐχή μου γιὰ ὅλους μας εἶναι, μέσα στὸ 2016 νὰ βλέπουμε ὅλο καὶ περισσότερο τὸν Κύριο καὶ Θεό μας στὰ πρόσωπα τῶν ἀδελφῶν μας, ἰδίως αὐτῶν ποὺ δοκιμάζονται, καὶ νὰ γινόμαστε ἔτσι ἡ παρηγοριά, ἡ στήριξη καὶ ἡ χαρά τους!

 

 

Βόννη, 1 Ἰανουαρίου 2016

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ

 

+ ὁ Γερμανίας Αὐγουστῖνος