Deutsch
Ελληνικά
01.09.2011 00:00 Age: 8 yrs

ΜΗΝΥΜΑ ΕΠΙ ΤΗ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ ΕΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΜΕΡΑΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

τοῦ Οἱκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου


Τέκνα ν Κυρίω γαπητά,

 Χάρις το Θεο καταξιώνει μς σήμερον πως ναρξώμεθα νς εσέτι κκλησιαστικο τους, νς εσέτι ορτολογικο κύκλου, ντς τν ελογημένων εκαιριν το ποίου καλούμεθα ν καταβάλλωμεν γνα πνευματικν δι ν ξιοποιήσωμεν καλλίτερον τν δοθεσαν μν δυνατότητα το γενέσθαι «καθ’ μοίωσιν» Θεο στε ν καταστμεν κα μες γιοι Ατο.

 σημεριν μως μέρα,  1η Σεπτεμβρίου,  πρώτη το νέου κκλησιαστικο τους, εναι φιερωμένη, πρωτοβουλί το Οκουμενικο Πατριαρχείου, κα ες τν προσευχν δι τ φυσικν περιβάλλον.  δ πρωτόβουλος ατη πόφασις οδόλως τυγχάνει σχετος πρς τν νωτέρω σημειολογίαν τς σημερινς μέρας, καθς  πνευματικς γν  ποος πιφέρει τν καλν λλοίωσιν το νθρώπου συμβάλλει κα ες τν βελτίωσιν τν σχέσεών του πρς τ περιβάλλον κα ες τν καλλιέργειαν τς εαισθησίας το νθρώπου πρ τς προστασίας κα διαφυλάξεως ατο.

Δοξολογομεν, λοιπόν, σήμερον τ γιον νομα το Θεο, διότι χάρισεν ες τν νθρωπότητα κα διατηρε κα συνέχει τν φύσιν, ς τ καταλληλότατον περιβάλλον δι τν ν ατ γιεινν νάπτυξιν το σώματος κα το πνεύματος το νθρώπου. Ταυτοχρόνως δν δυνάμεθα μως ν παρασιωπήσωμεν κα τ γεγονός, τι  νθρωπος δν τιμ πρεπόντως τν δωρεν ταύτην το Θεο κα καταστρέφει τ περιβάλλον, κ πλεονεξίας  ξ λλων γωϊστικν πιδιώξεων.

Τ περιβάλλον μν ποτελεται, ς γνωστόν, κ το δάφους, τν δάτων, το λίου, το έρος λλ κα κ τς πανίδος κα τς χλωρίδος.  νθρωπος δύναται ν κμεταλλεύηται πρς διον φελος τν φύσιν μέχρις μως νς ρίου, στε ν διασφαλίζηται  ειφορία, τοι  δυνατότης ναπαραγωγς τν καταναλωθέντων νεργειακν πόρων λλ κα τν μβίων, λόγων, κτισμάτων. λλωστε,  καλς ννοουμένη κμετάλλευσις τς φύσεως ποτελε κα ντολν το Θεο πρς τν νθρωπον, πρ κα μετ τν πτσιν ατο πέρβασις μως το ρίου τούτου, τις δυστυχς ποτελε φαινόμενον τν δύο τελευταίων αώνων ες τήν στορίαν το νθρωπίνου γένους, καταστρέφει τν ρμονίαν τν φυσικν συνισταμένων το περιβάλλοντος κα δηγε ες τν κορεσμν κα τν νέκρωσιν τς δημιουργίας, λλ κα ατο τούτου το νθρώπου,  ποος δν δύναται ν πιβιώσ ντς περρυθμισμένων ες βαθμν μ ναστρέψιμον οκοσυστημάτων. ποτέλεσμα δ το φαινομένου τούτου εναι  μφάνισις κα ξάπλωσις σθενειν προκαλουμένων π τονθρωπίν εθύν, μολυσμο τν διατροφικν γαθν.

Ες τς μέρας μας, ρθς μν τονίζεται  μεγάλη σημασία τν δασν κα ν γένει τς χλωρίδος δι τν ειφορίαν το γηΐνου οκοσυστήματος ς κα τν διασφάλισιν τν δατίνων πόρων, λλ δν πρέπει ν ποτιμται κα  μεγάλη συμβολ τν ζώων ες τν ερυθμον λειτουργίαν ατο. Τ ζα νέκαθεν πρξαν φίλοι το νθρώπου κα ο πηρέται τν νθρωπίνων ναγκν καθς παρεχον κα παρέχουν ες ατν τροφήν, νδυσιν, μεταφορικν ργον λλ κα προστασίαν κα συντροφικότητα. Στενωτάτη εναι  σχέσις το νθρώπου μ τ ζα, ς καταδεικνύεται κ το γεγονότος τι ατ πλάσθησαν τν δίαν μέραν μ ατόν (Γεν. 1, 24-31)  κα κ τς δοθείσης π το Θεο ντολς ες τν Νε πως διασώσ ν ζεγος ξ κάστου εδους π τν πικείμενον κατακλυσμόν (Γεν. 6, 19). Τυγχάνει χαρακτηριστικν τ γεγονς τι  Θες πιδεικνύει διαιτέραν μέριμναν δι τν διάσωσιν το ζωϊκο βασιλείου. Ες τος βίους τν γίων ναφέρονται πολλα διηγήσεις δι τς ρίστας σχέσεις μεταξ γίων κα γρίων ζώων, τ ποα π λλας συνθήκας δν διατηρον φιλικς σχέσεις πρς τν νθρωπον. Βεβαίως ατ δν φείλεται ες τν κακν φύσιν των, λλ ες τν ντίστασιν το νθρώπου πρς τν Χάριν το Θεο κα τν συνεπακόλουθον συγκρουσιακν σχέσιν ατο μετ τν στοιχείων κα τν λόγων μβίων ντων τς φύσεως. λλωστε, συνέπεια τς διαταράξεως τς σχέσεως τν πρωτοπλάστων πρός τν Δημιουργόν των κα Θεν το κα  διατάραξις τν σχέσεων ατν μετ το περιβάλλοντος: «πικατάρατος  γ ν τος ργοις σου· ν λύπαις φάγ ατν πάσας τς μέρας τς ζως σου· κάνθας καί τριβόλους νατελε σοι, κα φάγ τν χόρτον το γρον δρτι το προσώπου σου φάγ τν ρτον σου ως το ποστρέψαι σε ες τν γν, ξ ς λήμφθης·» (Γεν. 3, 17-19)  ερήνευσις το νθρώπου μετ το Θεο συνεπάγεται κα τν ερήνευσιν ατο μετ τν στοιχείων τς φύσεως.

Εναι φανερόν, κατόπιν τούτωντι  γαθ σχέσις το νθρώπου πρς τ περιβάλλον ναπτύσσεται ταν παραλλήλως ναπτύσσηται γαθ σχέσις ατο πρς τν Θεόν. Τυγχάνει γνωστ  φήγησις το Συναξαριστο περ τς μπειρίας το Μεγάλου ντωνίου ποος ες λικίαν νενήκοντα τν πεφάσισεν, καθοδηγηθείς πό γγέλου Κυρίου, ν πορευθ νδότερον τς ρήμου πρς ναζήτησιν κα λλου ναχωρητο, το σίου Παύλου το Θηβαίουνα λάβ παρ ατο φέλειαν πνευματικήν. Πορευθες π τριήμερον ες ναζήτησιν ατο κα χνηλατήσας σημεα θηρίων γρίων συνήντησε λέοντα ποος πεκλίθη ρεμος μπροσθέν του κα ποιήσας μεταβολν δήγησε τν Μέγαν ντώνιον ες τ σπήλαιον το σίου Παύλουνθα ερεν ατν διακονούμενον π θηρίων. Κόραξ κόμιζεν ατ τν πιούσιον ρτον! Τν μέραν μάλιστα τς πισκέψεως το Μεγάλου ντωνίου κόμισεν ες ατν διπλν μερίδα μεριμνήσας κα δι τν πισκέπτην ατο! Ο γιοι οτοι εχον ναπτύξει γαθν σχέσιν μετ το Θεο, δι κα εχον φιλικς σχέσεις πρς πάντα τ ζα τς φύσεως δημιουργία ατς τς γαθς σχέσεως πρς τν Θεν πρέπει ν προτάσσηται ς τ κύριον μέλημά μας, κα πηρέτης ατς τς προοπτικς πρέπει ν εναι  γαθ σχέσις μας πρς τ ζωϊκόν, τ φυτικν κα τ ψυχον περιβάλλον μαςπ τν προοπτικν ατν  ζωοφιλία δν θ ποτελ στεραν κοινωνικν κδήλωσιν συμπαθείας πρς τ προσφιλ μας ζα, πολλάκις συνοδευομένην δυστυχς κα π ναλγησίας δι τν πάσχοντα συνάνθρωπον, τν εκόνα το Θεολλ θ εναι ποτέλεσμα τς γαθς σχέσεώς μας πρς τν Δημιουργν το παντός. Εθε  Δημιουργός το καλο λίαν σύμπαντος κα το καλο λίαν γηΐνου οκοσυστήματος ν μπνεύσ λους μς ν συμπεριφερώμεθα εσπλάχνως πρς παντα τ στοιχεα τς φύσεως, μ καρδίαν λεήμονα πρ πάντων ατννθρώπων, ζώων κα φυτνς κα  ββς σακ  Σύρος λέγειπαντν ες τν ρώτησιν: "Τί στι καρδία λεήμων;". "Καρδία λεήμων στί, κασις καρδίας πρ πάσης τς κτίσεωςπρ τν νθρώπων, κα τν ρνέων, κα τν ζων, κα πρ παντς κτίσματος. Κα κ τς μνήμης ατν, κα τς θεωρίας ατν ρέουσιν ο φθαλμο δάκρυακ τς πολλς κα σφοδρς λεημοσύνης τς συνεχούσης τν καρδίαν, κα κ τς πολλς καρτερίας σμικρύνεται  καρδία ατο, κα ο δύναται βαστάξαι κοσαι δεν βλάβην τινά λύπην μικρν ν τ κτίσει γενομένην" (ββ σακ το Σύρουπαντα τ ερεθέντα σχετικά, Λόγος ΠΑ’).

Δι τς τοιαύτης εσπλαχνίας μν πρς πασαν τν κτίσιν θ τιμήσωμεν τ θεόσδοτον ξίωμα μν ς ρχηγν τς Κτίσεωςνδιαφερομένων μετ πατρικς στοργς πρ πάντων τν στοιχείων ατς, τ ποα οτω θ μς πακούουν ασθανόμενα τν γαθοεργν διάθεσίν μας, κα θ πειθαρχον ες τν πιτέλεσιν τς φιλανθρώπου κα πηρετικς τν ναγκν μας ποστολς των.

βια΄ Σεπτεμβρίου α΄