Deutsch
Ελληνικά
14.12.2011 09:31 Age: 8 yrs

42ο ΙΕΡΑΤΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ


Μεταξ 1ης κα 4ης Νοεμβρίου 2011 πραγματοποιήθηκε στν καδημία Bad Boll τς Βάδης-Βυρττεμβέργης τ 42ο ερατικ Συνέδριο τς ερς Μητροπόλεως Γερμανίας. Τ θέμα το συνεδρίου ταν: « ερέας σήμερα - "...κα νιψε τος πόδας ατν" (ω 13,12)».

Τν Τρίτη, 1 Νοεμβρίου, τελέστηκε ρχιερατικς σπερινς στν ερ να γίων ποστόλων Πέτρου κα Παύλου Στουττγκάρδης χοροστατοντος το σεβ. μητροπολίτου Γερμανίας κ. Αγουστίνου παρουσί πισήμων προσκεκλημένων τς τοπικς κοινωνίας, ο ποοι μετ τν σπεριν πηύθυναν γκάρδιους χαιρετισμούς. μητροπολίτης μας μίλησε συντόμως γι τν πικαιρότητα το θέματος το συνεδρίου, εχαρίστησε τος ψηλος κκλησιαστικος κα πολιτικος κπροσώπους κα κήρυξε τν ναρξη το συνεδρίου. κολούθησε δεπνο στν αθουσα το πνευματικο κέντρου μ τν εγεν φροντίδα τν κυριν τς νοριακς διακονίας κα συντονιστ τν π. Βασίλειο Μελεκίδη.

Τν Τετάρτη, 2 Νοεμβρίου, μετ τν τέλεση τς κολουθίας το ρθρου στ παρεκκλήσιο τς καδημίας, ο ργασίες το συνεδρίου ρχισαν μ τν νάγνωση το μηνύματος τς Α. Θ. Παναγιότητος, το Οκουμενικο Πατριάρχου μας κ. κ. Βαρθολομαίου. Παναγιώτατος στ χαιρετισμό του ναφέρει, μεταξ λλων, τ ξς: «ς μιμητα το ρχηγο κα τελειωτο τς πίστεως μν Κυρίου ησο Χριστο, φείλομεν ν προσοικειωθμεν τ μοναδικν πόδειγμα κενώσεως κα ταπεινώσεως, περ δέδωκεν μν νίψας τος πόδας τν μαθητν κα δούλων Ατς Δεσπότης κα Δημιουργς τν πάντων, ρντες ν τ πολυειδε διακονί τν προσώπων τν πλησίον μας τυπούμενον τν διον τν Κύριον. Εμεθα λοιπν βέβαιοι τι τ ρχόμενον Συνέδριον θ συμβάλ λίαν θετικς ες τν βαθυτέραν κατανόησιν τς ποστολς τν κληρικν κα λοιπν συνεργατν το ποιμαντικο ργου τς καθ μς ερς Μητροπόλεως, λλ κα το συνδέσμου ατν ς νεργν μελν το κοινο Σώματος το Χριστο, κα θ νοποιήσ τ φρονήματα κα τς καρδίας των ες βοήθειαν προσωπικν νς κάστου πρς συνέχισιν το πνευματικο ατν γνος...».

Μετ τν πατριαρχικ ελογία μητροπολίτης μας παρουσίασε τς εσαγωγικς σκέψεις του σχετικ μ τ θέμα το συνεδρίου (βλ. κείμενο στν στοσελίδα μας: www.orthodoxie.net). ναφέρθηκε στ κριτήρια πιλογς το συγκεκριμένου θέματος, τ σπουδαιότητά του καί, τέλος, πηύθυνε θερμ εχαριστία στος πίσημους μιλητς κα τος συνοδούς τους, λλ κα στ μέλη τς ντιπροσωπείας τς . Μητροπόλεως Δημητριάδος, τ ποα, κατ παράδοση πλέον, συμμετέχουν κάθε χρόνο στ σύναξή μας.

Στ συνέχεια τ λόγο λαβε σεβ. μητροπολίτης λεξανδρουπόλεως κ. νθιμος, ποος νέπτυξε τ θέμα: « ερατικ διακονία σήμερα - νάλυση κα προοπτικές». μητροπολίτης λεξανδρουπόλεως προέβη στν νάλυσή του μ βάση, κυρίως, τν ποιμαντικ μπειρία στν λλάδα. ρχικ τόνισε τν νάγκη ν πιστρέψει ερατικ διακονία στς ρίζες της, χι ς μία παρελθοντολογία λλ ς ναβαπτισμς στν οσία τς αθεντικότητάς της. πισήμανε τν ρατ κίνδυνο π τ δύναμη τς συνήθειας, π τν ποο κινδυνεύουμε λοι, καθς λοι βρισκόμαστε στ διο πεδίο γώνα («ν τ ατ σκάμματι»). πογράμμισε τ ματαιότητα τς νάλυσης τν βιογραφιν τν ερέων, στε ν μπορε ν λεγχθε τ πς φθασε κανες στν εροσύνη, ποιά ταν δηλαδ τ πραγματικ κίνητρά του. πως κα ν φθάσαμε στν εροσύνη, επε χαρακτηριστικά, φείλουμε ν θυμόμαστε πάντοτε πώς, ,τι εμαστε, εμαστε κατ χάρη κα πς κύρια ποστολή μας εναι, σύμφωνα μ τν ποστολικ προτροπή (βλ. Β´ Τιμ 4,5), ν «πληροφορομε» τ διακονία μας. Πληροφορ τ διακονία σημαίνει κπληρώνω τ καθκον μου στν πηρεσία το Θεο. Τρία εναι τ πράγματα πο χρειάζονται στν κπλήρωση τς διακονίας: φόβος (βλ. γάπη) το Θεο, σεβασμς στος συνανθρώπους κα τ ν τιμομε τ πετραχήλι μας. Δν εμαστε κοσμικς θεσμός, συνέχισε, λλ εμαστε ν τ κόσμ. Εμαστε μέσα στν κόσμο ς προπονητές, λλ ταυτόχρονα κα ς συναθλητές. Συναθλητς σημαίνει νθρωποι μοιοπαθες, ο ποοι χουμε τν κοιν πιδίωξη ν νικήσουμε τος (ρατος κα οράτους) χθρος κα ν χαρομε τν μορφι το Εαγγελίου. γία Γραφή, τ λειτουργικ κείμενα τς κκλησίας μας, καλλιέργεια τς προσωπικότητας (βλ. τς πνευματικότητάς) μας μέσ τς προσευχς κα μόνο δι ατς εναι τ μέσα γι τν πίτευξη το στόχου, πο δν εναι λλος π τ φωτισμό μας. φωτισμς π τ φς το Χριστο ποτελε πηγ μπνευσης γι μς τος διους κα γι τν νοριακ διακονία μας. λόγος το Κυρίου, «ς δ ν ποιήσ κα διδάξ...» (Μτθ 5,19), φανερώνει τν νότητα βιώματος κα κηρύγματος. χουμε χρεία ν εμαστε φρόνιμοι κα κέραιοι μ τ μελέτη, τν προσευχ κα τν καλ μαρτυρία. ποχή μας σήμανε τ τέλος λων τν ατονοήτων. Τίποτε πλέον δν μένει στ πυρόβλητο κα τ πάντα ξετάζονται. Πρακτικ συνέπεια τς πραγματικότητας εναι:

α´) σ πίπεδο λατρείας νάγκη γνώσης το δόγματος, ν γνωρίζουμε τί σημαίνει τι εμαστε ρθόδοξοι, στε ν μπορομε ν φέρουμε στ σύγχρονο κόσμο πρόταση ρθόδοξης βιοτς, ξιοπιστία τς ποίας ξαρτται ρρηκτα π τν προσωπική μας συνέπεια,

β´) σ πίπεδο κηρύγματος πάντηση στ ρώτημα τί εναι κκλησία. Σ μι ποχή, που κκλησία σχεδν ταυτίζεται μ τ διάφορα διαπλεκόμενα συμφέροντα, μες φείλουμε ν μιλήσουμε γι τν Χριστ κα τ εαγγέλιο Του, κα ν ναδείξουμε τ συμφωνία λων τν Πατέρων τς κκλησίας, το παρελθόντος κα το παρόντος. κκλησιαστικς λόγος εναι γνήσιος, ταν εναι πλς κα ταπεινς κα φανερώνει βίαστα, π μόνος του, τι εναι λόγος νς συμπορευόμενου (κι χι νς ξωθεν κριτο τν πάντων),

γ´) σ πίπεδο διακονίας συνειδητοποίηση πς φιλανθρωπία εναι πόρροια τς εαγγελικς γάπης κα δν πρέπει ν καταντ ποκατάστατο π.χ. το πουργείου γείας πρόνοιας. Στν νορία συνταξιοχοι δραστηριοποιονται θελοντικά, προσφέρονται μαθήματα νισχυτικς διδασκαλίας, φροντίζονται ο στεγοι κα ο λαθρομετανάστες. Παρ λα ατ δν εναι λίγες ο φορς πο στν λλάδα προκύπτουν προσκόμματα, τ ποα προέρχονται π τ διο τ Κράτος (π.χ. μ σειρ χθρικν πρς τ ργο τς κκλησίας νομοθετημάτων) κα στ ποα μερικς φορς δίνουμε κα μες ο διοι, δυστυχς, φορμς , κατ τν κοιν κφραση, τροφή. περα φανερώνει πώς, πολλς φορές, ο μεσοι συνεργάτες τν ερέων στ νοριακ ργο ποδεικνύονται ο χειρότεροι χθροί του, ν ποφασιστικς σημασίας εναι τ πς μιλμε μες ο διοι (ο ερες) γι τος δελφούς μας... δικός μας ρόλος δν εναι λλος π τ ν προσφέρουμε τν πατρικ καρδιά μας. πατρικ καρδι συμπορεύεται κα οκονομε μ γάπη τ πράγματα νοίγοντάς τα στ Βασιλεία το Θεο. κκλησία εναι, ταν νοίγεται, ταν διαλέγεται μ τος πάντες κα τ πάντα χωρς φόβο, λλ μ ελικρίνεια. ελικρινς ατ συζήτηση, μως, φείλει ν ρχίσει ντς τς (κκλησιαστικς) οκογένειάς μας, μεταξύ μας, γι ν ποδώσει καρπούς.

Στ συζήτηση πο κολούθησε τονίστηκαν τ ξς σημεα. Ζομε πλέον σ μία κοινωνία ξένη πομακρυσμένη π τ χριστιανικ δεδες κα σ νοριακ πίπεδο ζομε, ς μία συνέπεια, τ κατάντημα τν μυστηρίων σ κοινωνικς τελετές. Τ ατονόητα λλων ποχν χουν παρέλθει. Στν οσία χρειάζεται νας πανευαγγελισμς το λαο το Θεο, πργμα τ ποο σημαίνει γι τν ερέα τι φείλει ν κοπιάσει. πογραμμίστηκε σημασία το ν χουν ο ποψήφιοι κα ο ν νεργεί ερες σύνδεσμο μ πνευματικ πατέρα κα ν ντιστέκονται στν καταλυτικ δύναμη τς συνήθειας. χωρισμς τς εροσύνης π τν εσέβεια εναι τ μάρτημά μας, επώθηκε χαρακτηριστικά.

Στν πογευματιν συνεδρία παρουσιάστηκαν τέσσερις παρεμβάσεις μ θέμα «100 λέξεις γι τν εροσύνη» π σάριθμους ερες τς μητροπόλεως. Στόχος τν παρεμβάσεων ταν παρουσίαση τν βιωμάτων τν κκλησιαστικν λειτουργν. Καί ο τέσσερις παρεμβάσεις, παρ τ συντομία τους, ταν πραγματικς καταθέσεις ψυχς.

π. λέξανδρος Τζατζάνης (Νυρεμβέργη) τόνισε τν ναγκαιότητα τς ατογνωσίας το ερέως. εροσύνη, επε, εναι χάρισμα κα ναφέρθηκε στν νεργοποίησή του μέσα π παραδείγματα «ριακν» καταστάσεων στν πραγματικότητα τ δυσκολία το διαρκς μεταβαλλόμενου κόσμου μας. Στ συνέχεια παρουσίασε χαρακτηριστικ γνωρίσματα τς ερατικς διακονίας, πως αταπάρνηση, τοιμότητα γι κακοπάθεια κατ τ ποστολικ πρότυπο κα θυσιαστικ γάπη. ,τι γίνεται, τόνισε, φείλεται στν γάπη το Θεο. λπίδα μας στηρίζεται κατεξοχν στ φιλανθρωπία κα χάρη το Θεο καί, στ συνέχεια, στ συμπαράσταση τν δελφν. οκοδομ τς κκλησίας πρέπει ν εναι τ ραμα κα γωνία το ερέως.

π. Πέτρος Μποζίνης (Freiburg) σημείωσε προκαταρκτικ τι παρέμβαση πο το ζητήθηκε σοδυναμε μ μία κροβασία μεταξ δημόσιας ξομολόγησης κα δημόσιας προβολς. ναφέρθηκε στ κτ χρόνια τς διακονίας του στ Γερμανία κα παρουσίασε τς διαιτερότητές της, πως κάλυψη μεγάλων ποστάσεων κα πέρβαση τς παραδόσης. Χαρακτηριστικ επε: «εροσύνη εναι ν περβαίνεις τν παράδοση κα ν τελες 2 κα 3 Λειτουργίες τν Κυριακή, φο βλέπεις τι ο νθρωποι σ περιμένουν πς κα πς. Τί ν τος πες; Θ σς φήσω λειτούργητους φο δν εθισται δεύτερη; Μν πτε μι μέρα γι δουλει κα θ ρθω καθημερινή; θ σς μεταφέρω προηγιασμένα δρα κα δν θ πάρετε ποτ μέρος στ σ κ τν σν σο προσφέρομεν"; εροσύνη εναι ν φεύγεις λοιπν 6 ρα τ πρω τς Κυριακς κα ν γυρίζεις 10 μ 11 τ βράδυ, φο μετ τς Λειτουργίες χεις γάμο, βάπτιση, ξομολόγηση, εχέλαιο, φαγητό, συζήτηση, γιασμ κα λλα 100 χιλιόμετρα δήγησης γι πιστροφ π τ 350 χιλιόμετρα πο διανύεις συνολικά». Στ συνέχεια τόνισε τι εροσύνη εναι ν μν ποκαλεσαι πατέρας μόνο λλ κα ν ναλαμβάνεις τν εθύνη τς πατρότητας («ν χεις τ κότσια ν σηκώσεις σ τ βάρος πο εκολα θ βαζες στς πλάτες τν λλων καταφεύγοντας σ συλλογς νόμων κα κανόνων»), τοιμότητα γι πρωτόγνωρες καταστάσεις («προβλήματα πο δν εχες ποτ φανταστε κα πόνο πο δν πίστευες ποτ τι θ βίωνε νθρωπος»), «πάλη» μ τν Θε γι τ προβλήματα τν λλων πο δν βρίσκουν λύση («κα ταν πελπισμένα καταλήγεις μόνο στν προσευχ λα ν παίρνουν τν δρόμο τους»), νοιχτ γκαλι γι λους νεξαιρέτως, λλ κα φροντίδα γι τ λικ πράγματα τς νάγκες τν νθρώπων. πογράμμισε τν ναγκαιότητα τς πίγνωσης τι ο ερες δν εμαστε οτε μοναδικο οτε ναντικατάστατοι. ρχοντιά, επε, εναι συστατικ γνώρισμα τς εροσύνης, ετε ερέας φορ τ ράσο ετε χι. εροσύνη, κατέληξε συμπερασματικά, εναι τρέλα, λλ μι πολ ραία τρέλα!

π. Πέτρος Klitsch (Μόναχο) ναφέρθηκε στ τρίπτυχο «λειτουργία-μαρτυρία-διακονία», τ ποο, επε, ποτελε τ συμπύκνωση το νοήματος τς εροσύνης. Προέβη στν νάλυσή του μέσα π τ προσωπικό του παράδειγμα, ς τέκνου προερχόμενου π να μικτ γάμο (Γερμανς πατέρας, λληνίδα μητέρα). πογράμμισε τν ξία τς διάκρισης, τς γάπης κα τς θυσίας. ναφέρθηκε στν προσωπική του κλίση, λλ κα στν κλήση πο δέχτηκε π πρόσωπα τς κκλησίας. διαίτερο λόγο κανε γι τν νάγκη ν εναι ερέας ληθινός, γνήσιος, λλ κα οκονόμος τν πραγμάτων πο καλεται ν ντιμετωπίσει, πολλς φορς γι πρώτη φορά, διαιτέρως στ διακονία κάτω π εδικς συνθκες στ λεγόμενη διασπορά. ς παράδειγμα νέφερε τν τέλεση τς κολουθίας τς ναστάσεως σ περιοχ που δν ταν δυνατ τέλεση τν κολουθιν τς Μ. βδομάδος. Πρν π τ «Χριστς νέστη» προέβη στν τέλεση μις, οτως επεν, συμπυκνωμένης κολουθίας π λη τ Μ. βδομάδα, γι ν συνδέσει κριβς θεολογικ τν Σταυρ μ τν νάσταση.

π. Γεώργιος Μπασιούδης (Mannheim) κατέθεσε τν προσωπική του μαρτυρία μ βάση τ γράμμα πο το πέστειλε κατ σάρκα πατέρας του μ φορμ τν χειροτονία του σ διάκονο. Σ ατ το γράφει τι εροσύνη εναι νας καθημερινς σταυρός, το φιστ τν προσοχ στν κίνδυνο τς συνήθειας κα τν καλε, ταν λειτουργε, ν πιστεύει τι μπορε ν εναι τελευταία του Λειτουργία. π. Γεώργιος παρουσίασε στ συνέχεια να θετικ πρότυπο εροσύνης. « ερέας κπληρώνει τν ποστολή του ταν: 1) εναι νας φυσιολογικς νθρωπος, προσβάσιμος, πλός, φωτεινός, νθρωπος πο γαπ τ ζωή, νθρωπος πο ξέρει ν χαίρεται μ τος νθρώπους κα ν μοιράζεται τν πόνο τους, κυρίως νθρωπος πο ξέρει ν κτιμ, 2) χει βρε, μλλον ταν προσπαθε ν βρε τν ερήνη μέσα του, ταν δηλαδ χει ληθιν καλ σχέση μ τν αυτό του, μ τ γυναίκα του, μ τ παιδιά του, μ τος γονες του. Γιατ γι ν δίνεις στος λλους πρέπει πρτα ν χεις, 3) εναι εγενικός, χαμογελ, ξηγε μ πομον κα ρεμία ατ πο θέλει, σέβεται τν συνομιλητή του κα δείχνει κατανόηση γι τς νεπάρκειες κα τς προκαταλήψεις το λλου, χωρς ν ασθάνεται τι πειλεται, 4) ξέρει ν σιωπ, ν κούει, ταν χει συνείδηση το τρόπου μ τν ποον στέκεται μέσα σ να χρο, πέναντι σ κάποιον, ταν εναι μία αθεντικ παρουσία, 5) εναι πάντοτε τοιμος γι τν κπληξη, γι τ θαμα, γι μετάνοια - λλαγ το δικο του νο, το τρόπου πο ατς βλέπει τ πράγματα, 6) χει τν ταπείνωση ν βλέπει κα ν ναγνωρίζει τ θαμα, τν κπληξη πο ρχεται μέσα π νθρώπους πο δν τ περιμένει, ταν εναι τοιμος ν μαθαίνει καινούργια πράγματα στ ζωή του μέσα π λες τς καταστάσεις τς ζως, καλς κα σχημες, εχάριστες κα κρίσιμες, ελογημένες κα πειρασμικές, 7) χει συνέπεια στ λόγο του, στς ποχρεώσεις του, στ ράριά του, στ δυνατότητα πικοινωνίας μαζί του, λλ κα ν κόμη δν τ καταφέρνει πάντοτε ν εναι πόλυτα συνεπής, ταν ξηγε κα πολογεται μ νθρωπι κα σ χαμηλος τόνους γι τ λάθη του τν δυναμία του, 8) χει συναίσθηση τν ρίων του: ταν δηλαδ χει τ διάκριση πότε πρέπει ν πε να λόγο οκοδομητικ κα πότε χι, πότε θ πρέπει ν σιωπ κα κυρίως πότε θ πρέπει ν ποχωρε, τόσο π να χρο, μία συνάντηση, σο κα γενικότερα π τν νεργ δράση κα διακονία σ μία συγκεκριμένη νορία...». Συνοπτικά, κατέληξε, ερέας εναι νας νθρωπος πο βιώνει σα λέει κα προκαλε στος γύρω του ψυχικ νοιξη.

Στ συζήτηση πο κολούθησε συμμετεχαν πολλο ερες κφράζοντας τ συμφωνία τους μ τος μιλητές, ζητώντας διευκρινίσεις σ π μέρους ναφορς κα καταθέτοντας στιγμιότυπα π τν προσωπικ ποιμαντικ μπειρία τους. μητροπολίτης λεξανδρουπόλεως, ναφερόμενος στ θέμα τς πατρότητας, πογράμισε πς πατρότητα δν πιβάλλεται, λλ μπνέεται κα κατακτιέται.

μέρα κλεισε μ τν τέλεση τς κολουθίας το σπερινο.

Τν Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου, μετ τν τέλεση τς κολουθίας το ρθρου, τν λόγο λαβε θεοφ. πίσκοπος Σινώπης κ. θηναγόρας, βοηθς πίσκοπος τς . Μητροπόλεως Βελγίου, ποος νέπτυξε τ θέμα: «Μαρτυρία γι τν ερατικ διακονία στ Δυτικ Ερώπη». πίσκοπος Σινώπης ξεκίνησε τν προσωπική του κατάθεση μ τν παρουσίαση τς στορίας τς οκογενείας του, φ σον πατέρας του, γνάτιος Peckstadt, ταν νας π τος πρωτεργάτες γι τν ρθοδοξία το 20ο αώνα στ Βέλγιο. Μ τν δρυση κα τ δράση το Πολιτιστικο Συλλόγου πόστολος νδρέας καλλιεργήθηκε να κλμα συμπαθείας πρς τν ρθοδοξία. Ατς σύλλογος ποτέλεσε τ βάση γι τν δρυση στ συνέχεια τς νορίας ποστόλου νδρέου Γάνδης π τν εθύνη το ν τ μεταξ χειροτονηθέντος π. γνατίου. θεοφιλέστατος συνέχισε μ τ διαπίστωση τι σ να κόσμο στερημένο π γάπη εναι διαρκς πίκαιρη διαβεβαίωση το Χριστο τι τόσο πολ γάπησε Θες τν κόσμο, στε στειλε τν μονογεν Του Υό, γι ν μ χαθε ποιος πιστεύει σ Ατόν, λλ ν χει αώνια ζωή (βλ. ω 3,16). Ο ερες καλονται ν δίνουν τ μαρτυρία το Χριστο ντς το κόσμου. Ατ μαρτυρία μπορε ν εναι σιωπηλ κα ν κφράζεται κυρίως μέσα π τν γάπη πρς τος πάντες. ρθοδοξία δν εναι να γκέττο, οτε μπορε ν χει σχέση μ τν κάθε εδους φανατισμό. Ο ρθόδοξοι διαλέγονται μ τν κοινωνία κα καταθέτουν σ ατν τ βασική τους μαρτυρία, πο δν εναι λλη π τν ραιότητα τ κάλλος. Τ κάλλος τς κκλησίας μας εναι λειτουργικ κα πάρχει τόσο στ Θεία Λειτουργία σο κα στ λειτουργία μετ τ Λειτουργία, στν πόμνηση δηλαδ σ κάθε στιγμ τς ζως μας τι εμαστε εκόνες το Θεο. πίσκοπος Σινώπης τόνισε τι εναι ναγκαία συνεργασία κλήρου κα λαο. παραίτητη εναι μοιβαία γνωριμία κα πιστροφ στν μπιστοσύνη, πο φαίνεται τι χει χαθε. Καλούμαστε ν προχωρομε σ σωστς πισημάνσεις, λλ κυρίως ν καταδεικνύουμε τ νόημα τς ζως μεταφέροντας τ λπιδοφόρο μήνυμα πς θάνατος καταποντίζεται μέσα στ πέλαγος τς ζως. Στ συνέχεια θεοφιλέστατος, ναφερόμενος στ βελγικ παράδειγμα, μίλησε γι τ πολυδιάστατο τς διακονίας κα το ρόλου το ερέως κα τόνισε τν ξία πο χει ν θέτουμε διαρκς τ ρώτημα πς μς βλέπουν ο λλοι (π.χ. ο τερόδοξοι) κα ν τος βοηθμε ν δον τν ραιότητα τς κκλησίας μας. Στ σημεο ατ ναφέρθηκε στν δρυση τς πρώτης ρθόδοξης νορίας στν λλανδία (περίπου τ 1800) κα στν πρώτη μετάφραση τς Θείας Λειτουργίας στ λλανδικά, ποία φείλεται στ ζλο τν τότε λλήνων μπόρων κα ς στόχο εχε τν προσφορ τς δυνατότητας στος τεροδόξους ν κατανοήσουν καλύτερα τν πλοτο τς ρθόδοξης λατρείας. Στ συνέχεια μίλησε γι τς πολυπολιτισμικς νορίες τς ποχς μας, ο ποες παιτον π μς χι μόνο τ γνώση (πολλν) ξένων γλωσσν, ο ποες βοηθον στν ποιμαντικ πράξη κα στν παφή μας μ τ περιβάλλον, λλ κυρίως τεκμηριωμένο θεολογικ λόγο. διαίτερα προσεκτικοί, επε, φείλουμε ν εμαστε στν κατηχητικ προετοιμασία τν τεροδόξων, ο ποοι νδιαφέρονται γι τν ρθοδοξία. ταν μάλιστα κάποιοι π ατος σπασθον τν ρθόδοξη πίστη κα πιθυμον ν ερωθον, φείλουμε ν λέγχουμε τ σοβαρότητα τς προθέσεώς τους διαιτέρως. πίσκοπος Σινώπης κανε ξεχωριστ ναφορ στν διακονία τν νέων. Μίλησε γι τ στεν συνεργασία μ τος γονες, τν προσέγγιση τν νέων νθρώπων μ πολλ γάπη, τος ποίους φείλουμε κυρίως ν κομε κα χι ν κρίνουμε, καθς κα τ συντονισμένη προσπάθεια ν φέρνουμε τος ρθόδοξους νέους σ παφή, προωθώντας τ μεταξύ τους γνωριμία κα φιλία. Σ λες τς πτυχς τς ποιμαντικς διακονίας, κατέληξε μιλητής, δν πρέπει ν λησμονομε τι κοινς στόχος μας εναι τ μοναδικ λιμάνι τς Βασιλείας το Θεο.

Στ συζήτηση πο κολούθησε δόθηκε εκαιρία στν πίσκοπο Σινώπης, παντώντας σ σχετικς ρωτήσεις, ν ναλύσει συγκεκριμένες πρωτοβουλίες κα πτυχς το ργου τς . Μητροπόλεως Βελγίου σ διορθόδοξο κα διαχριστιανικ πίπεδο, κα ν ναφερθε στς σχέσεις μ τ βελγικ πολιτεία.

Στν πογευματιν συνεδρία παρουσιάστηκαν τέσσερις παρεμβάσεις μ θέμα «100 λέξεις γι τν ερατικ διακονία» π δύο πρεσβυτέρες κα δύο λαϊκ μέλη (θεολόγους) τς μητροπόλεώς μας.

πρεσβυτέρα κα Νικολέτα Μακρ (Mühlacker) επε τι εροσύνη εναι νας διαρκς γώνας βίωσης κα κατανόησης. ναφέρθηκε στν πολυπλοκότητα τν δεδομένων τς σύγχρονης ποχς κα τν ποϊεροποίηση τς ζως. πισήμανε τν κίνδυνο τς ρουτίνας, τν νάγκη συνεχος (πι-) μόρφωσης τν ποιμένων, τν ξία τς ποιμαντικς φροντίδας διαιτέρως τν νέων κα τς (δι-) νοριακς συνεργασίας.

κ. λέξανδρος Κατερινόπουλος (Μόναχο) ναφέρθηκε στς ποικίλες νάγκες, στς ποες πρέπει ν νταποκριθε σύγχρονος ερέας, κα μ βάση τ τρίπτυχο «Θεία Λειτουργία - νορία - ραμα Βασιλείας Θεο» προσέγγισε τν ερατικ διακονία κα τ πρόσωπο το ερέως μέσα π τς διαστάσεις το λειτουργο, το κατηχητ (κήρυγμα), το ποιμένα (πατρότητα) κα το ποστόλου-μολογητ (φροντίδα γι τ «πολωλς ποίμνιο»), θίγοντας τν παθογένεια τν πραγμάτων κα προβάλλοντας τς δυνατότητες γι τν νανέωση το ερατικο χαρίσματος.

πρεσβυτέρα κα Χρυσ Βήχου (Dachau) θεσε ς βάση τ σπουδαιότερη ντολή: «ν γαπς τν Κύριο τν Θεό σου μ λη τν καρδιά σου, μ λη τν ψυχή σου, μ λο τ νο σου κα μ λη τ δύναμή σου... [κα] τν πλησίον σου πως τν αυτό σου» (βλ. Μκ 12, 30-31). πάρχει συνεχς χρεία γάπης, διότι καθημεριν ζομε τν πόνο, τν ρρώστια, τν χωρισμ κα τ θάνατο. πρεσβυτέρα γίνεται μέρα τ μέρα κα πάρχει νάγκη το ατοπροσδιορισμο, δίως σ σχέση μ τν ναζήτηση πάντησης στ ρώτημα, ν οκογένεια το ερέως ποτελε πρότυπο. κα Βήχου κατέληξε σημειώνοντας πς ρόλος τς πρεσβυτέρας στν νορία μπορε ν εναι συντονιστικός.

κ. Γεώργιος Σιμος (ννόβερο) προέβη ρχικ σ μία σύντομη στορικ ναδρομ τς ρθόδοξης κκλησιαστικς-νοριακς παρουσίας στ Γερμανία. Στ συνέχεια περιέγραψε τ σύγχρονη περιρρέουσα τμόσφαιρα, πο συμβάλλει στν ποξένωση τν νθρώπων π τν νορία κα τ πρόσωπο το ερέως. νέφερε πς λέξη-κλειδ στ τρίπτυχο το ερατικο χαρίσματος (λειτουργία-μαρτυρία-διακονία) εναι (πι-) κοινωνία. Μ βάση τ διαλογικ χαρακτήρα τς μυστηριακς κοινωνίας (Θ. Λειτουργία) πογράμμισε πς εναι νάγκη ν γινόμαστε «γεφυροποιοί». Ατ εναι διάσταση πο ναδεικνύει τν εροσύνη σ δρο γι τ σύμπαντα κόσμο.

Στ συζήτηση πο κολούθησε ο μιλήτριες πρεσβυτέρες νέφεραν τι πειθ πάρχει μόνο μέσα π τ προσωπικ παράδειγμα το ερέως κα τς οκογένειάς του, πο γνησιότητά του κρίνεται π τν πουσία ποκρισίας κα τν παρουσία λευθερίας. κ. Κατερινόπουλος τόνισε τι λευθερία, μπιστοσύνη κα γάπη εναι ατ πο [πρέπει ν] εσπράττουμε κα ατ πο κάνουν, τελικά, τν νορία σπίτι μας. θεοφ. πίσκοπος ρίστης κ. Βασίλειος, κάνοντας μία ναφορ στν π. λέξανδρο Σμέμαν, μίλησε γι τν χαρ το ν πικρατε στν νορία χι πνεμα κατακρίσεως, λλ πνεμα γάπης, συνεργασίας κα λληλεγγύης. Ο πισκέπτες ερες π τν Βόλο πογράμμισαν πς τ ργο εναι το Θεο κα μες ο συνεργοί Του, καθς κα τι διακονία μας πρέπει ν εναι γόγγυστη. Τέλος, φο τονίστηκε τι πρέπει ν ναγνωριστε κα ν τιμηθε σημαντικ συμβολ τν πρεσβυτερν στν κάλυψη τν νοριακν ναγκν, τέθηκε τ ρώτημα γι τ ρόλο κα τ συμμετοχ τν λαϊκν μελν τς κκλησίας στν νοριακ ζωή, να ζήτημα τ ποο μπορε ν ποτελέσει θέμα νς ατοτελος συνεδρίου.

Στν πογευματιν συνεδρία π. Σωκράτης Νταλλς (Βόννη), διευθυντς γραμματείας, δωσε πρακτικς πληροφορίες κα δηγίες σ πλθος θεμάτων, πο φορον τν ρτια λειτουργία τν νοριν τς . Μητροπόλεώς μας (π.χ. φορολογικά, ληξιαρχικά, οκονομικά, κ..).

Τν Παρασκευή, 4 Νοεμβρίου, τελέστηκε Θεία Λειτουργία στν ερ να Εαγγελισμο τς Θεοτόκου Esslingen ερουργοντος το σεβ. μητροπολίτου λεξανδρουπόλεως κ. νθίμου. Κατ νάθεσιν κήρυξε πίκαιρα, π το θέματος το συνεδρίου, π. Θεοφάνης Λάππας (Düsseldorf).

κολούθησε πρόγευμα στν αθουσα το πνευματικο κέντρου μ τν περισσ φροντίδα τν κυριν τς νοριακς διακονίας κα συντονιστ τν π. Μιχαλ Νεονάκη.

Μετ τν νακεφαλαίωση τν ργασιν το συνεδρίου π τν πρωτοσύγκελλο τς . Μητροπόλεως, τν λόγο λαβε ποιμενάρχης μας, ποος διατύπωσε ρισμένες σκέψεις ν εδει συμπερασμάτων, κήρυξε τ λήξη τν ργασιν, πηύθυνε γκάρδιες εχαριστίες σ λους σοι συνέβαλαν στν πιτυχία τς συνάξεως (μφανες κα φανες) καί, προπάντων, μψύχωσε λους τος ερες, στε πιστρέφοντας στς δρες τους ν κμεταλλευτον τς γνώσεις, μπνεύσεις κα μπειρίες πο ποκόμισαν κατ τ 42ο ερατικ συνέδριο κα μ νανεωμένες δυνάμεις ν συνεχίσουν τ μαρτυρία «ησο Χριστο κα τούτου σταυρωμένου» (βλ. Α´ Κορ 2,2).

Ἀρχιμανδρίτης Ἀμβρόσιος Κουτσουρίδης