Deutsch
Ελληνικά
23.12.2011 11:08 Age: 8 yrs

Πατριαρχική Απόδειξις επί τοις Χριστουγέννοις

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Βαρθολομαίου


ΕΛΕΩι ΘΕΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΧΑΡΙΝ, ΕΙΡΗΝΗΝ ΚΑΙ ΕΛΕΟΣ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ

 

Χριστς κα πάλιν γεννται κα ο γγελοι κα πάλιν ψάλλουν:

“Δόξα ν ψίστοις Θε κα π γς ερήνη, ν νθρώποις εδοκία.”

(Λουκ. β΄, 14-15).

 

δελφο κα τέκνα ν Κυρί γαπητά,

 

γγελοι ψάλλουν τς τρες μεγαλειώδεις ταύτας διακηρύξεις κα μεγίστη πλειονότης τν νθρώπων, ν κα ορτάζει Χριστούγεννα, δν δύναται ν ντιληφθ τ νόημα το γγελικο ατο μνου κα διερωτται ἐὰν ντως σήμερον δοξάζεται π τν νθρώπων Θες κα διατ πρέπει ν δοξάζεται, πο δύναταί τις ν ερ π γς τν ξαγγελθεσαν ερήνην κα δι ποον λόγον σημεριν νθρωπότης πρέπει ν ζ ν εδοκί.

Διότι, ντως, πλειονότης τν νθρώπων δν δοξάζει τν Θεόν, οτε δι τν ργων της, οτε δι τν χειλέων της, ρκετο δ ξ ατν μφισβητον κα ατν ταύτην τν παρξιν το Θεο κα τν παρουσίαν Του ες τν ζωήν των. Εναι μάλιστα πολλο κενοι, ο ποοι ποδίδουν ες τν Θεν εθύνας, δισα δυσάρεστα συμβαίνουν ες τν ζωήν των. λλμως ο τοιουτοτρόπως γανακτοντες ναντίον το Θεο σφάλλουν βαρέως, καθ' σον τ κακν δν προέρχεται π Ατόν. ντιθέτως, ξ γάπης πρς τν νθρωπον σάρκωσις το Υο κα Λόγου το Θεο κα τ πακολουθήσαντα ατν γεγονότα τς Σταυρώσεως κα ναστάσεώς Του, ναμορφώνουν τν πιστν ες τ ρχαον κάλλος κα χαρίζουν ες ατν τν αώνιον ζωήν κα τν πάντα νον περέχουσαν ερήνην κα καθιστον ατν συγκληρονόμον τς αωνίου βασιλείας το Θεο. πρξις ατη τς το Θεο Συγκαταβάσεως, ν κα περικλείει τν σχάτην ταπείνωσιν, εναι φαυτς καν ν περδοξάσ Ατόν. Οτως, ν κα πολλν νθρώπων α καρδίαι δν δοξάζουν τν Θεόν, ποδίδοται δόξα ες Ατόν, τν ν ψίστοις οκοντα, π πάσης τε τς κτίσεως κα π τν ντιλαμβανομένων τ γενόμενα νθρώπων. Δι κα μες εγνωμόνως ναφωνομεν μετ τν γγέλων τόΔόξα ν ψίστοις Θεδι τν μεγαλωσύνην τν ργων Του κα τ σύλληπτον τς γάπης Του πρς μς.

πορία μως φορ κα ες τν δευτέραν ξαγγελίαν τν γγέλων "κα π γς ερήνη". Κατ ποον τρόπον ερίσκεται π γς ερήνη, ταν τ μισυ σχεδν το πλανήτου εναι ετε ν δράσει ετε ν προετοιμασί πολεμικ; γλυκύφθογγος ξαγγελία τν γγέλωνπ γς ερήνηεναι βεβαίως πρωτίστως μία πόσχεσις το Θεο, τι ἐὰν ο νθρωποι κολουθήσουν τν δρόμον τν ποον τ τεχθν Παιδίον ποδεικνύει ες ατούς, θ φθάσουν ες τν σωτερικν ερήνην κα τν ερηνικν συμβίωσιν. λλά, φε, μέγα μέρος τν νθρώπων συγκινεται κα λκεται π τ τύμπανα το πολέμου κα βαρυθυμε ες τ κουσμα τς ποσχέσεως τς ερηνικς ζως. Δν μιλομεν βεβαίως μόνον περ τν ζηλωτν τν δι’ πλων πολεμικν συρράξεων, λλ κυρίως περ λων κείνων, ο ποοι μετατρέπουν τν εγεν μιλλαν ες σύγκρουσιν κα φοδον κατ τν συνανθρώπων κα πιδιώκουν τν ξόντωσιν το ντιπάλου. π’ ατν τν ννοιαν, πόλεμος βιώνεται ς πραγματικότης μεταξ τν μελν ντιτιθεμένων κοινωνικν μάδων κα παρατάξεων, παντς εδους, θνικν, κομματικν, συνδικαλιστικν, οκονομικν, δεολογικν, θρησκευτικν, θλητικν κα ε τινος λλης, κα ψυχισμς τν μελν των διαμορφώνεται ες φιλοπόλεμον, ντ το, ς θ πρεπε, φιλειρηνικο. Ατ μως δν ναιρε τν λήθειαν τς ξαγγελίας τν γγέλων, τι δι τς Γεννήσεως το Χριστο κα τς ποδοχς τν διδαγμάτων Ατο, θ πικρατήσ ντως π γς ερήνη. Χριστς λθε κομίζων τν ερήνην κα ἐὰν ατ δν κυριαρχ ες τν κόσμον, εθύνονται ο μ ποδεχόμενοι κα μ βιοντες ατν νθρωποι, κα χι προσφέρων ατν Θεός.

Δεδομένης τς τοιαύτης στάσεως το συγχρόνου νθρώπου ναντι το Θεο κα τς προσφερομένης π’ Ατο ερήνης, δν εναι παράδοξον τ γεγονς τι σπανίζει μεταξ τν νθρώπων εδοκία. καλ διάθεσις το Θεο πρς τος νθρώπους εναι δεδομένη, κα τ εμεν πακόλουθα ατς νεργ μν δι’ λους κατ’ ρχν τος νθρώπους, διαιτέρως δ ασθητ δι τος μπράκτως ποδεχομένους τς νωτέρω γγελικς ξαγγελίας. ντιθέτως, δι τος ρνουμένους ατς κα πιδιδομένους ες τν λληλοεκμετάλλευσιν κα τν λληλοσπαραγμόν, α συνέπειαι βιονται ς κρίσις γωνίας κα γχους, ς κρίσις οκονομικ κα ς κρίσις σκοπο τς πάρξεώς μας κα βεβαιότης παρξιακή.

 

δελφο κα τέκνα ν Κυρίων γαπητά,

 

Πάντα λοιπν τ π τν γγέλων ξαγγελθέντα κατ τν Γέννησιν το Κυρίου γαθ πάρχουν κα σήμερον κα βιονται ν πληρότητι π τν πιστευόντων ες τν ησον Χριστόν ς Θεάνθρωπον κα Σωτρα το κόσμου. ς ρχίσωμεν π φέτος ν βιώνωμεν τ Χριστούγεννα ς ρέσει ες τν γαθοδότην Θεόν, δι ν βιώσωμεν τν π γς κα ντς τν καρδιν μας νυπέρβλητον Ερήνην κα τν πλήρη γάπης εδοκίαν το Θεο πρς μς. ς καταστήσωμεν αυτος πρόσωπα κοινωνοντα γαπητικς μετ το Θεο κα το συνανθρώπου, μετατρεπόμενοι π τομα ες πρόσωπα. ς ποβάλωμεν τ προσωπεα το διεσπασμένου κα ποκεκομμένου π τν Θεν κα τν εκόνα Ατο, τν συνάνθρωπον, τν πλησίον, γωϊστικο τόμου, κα ς κπληρώσωμεν τν προορισμόν μας, ποος εναι μοίωσις πρς τν Θεν δι τς μπράκτου πρς Ατν πίστεώς μας. ς γίνωμεν κα μες ναμεταδόται τν γγελικν ξαγγελιν πρς τν νθρωπότητα, ποία δεινς πάσχει κα δν δύναται ν ερ, δι τν μέσων τ ποα συνήθως χρησιμοποιε, τν Ερήνην κα τν Εδοκίαν. μόνη δς παλλαγς κ τν πολεμικν κα τν οκονομικν κα τν πάσης φύσεως κρίσεων εναι Κύριος μν ησος Χριστός, ποος μς διεβεβαίωσεν τι Ατς εναι δς κα λήθεια κα Ζωή. Δοξάζομεν, λοιπν, λοκαρδίως τν ν ψίστοις κα μεταξ μν ναστρεφόμενον Συγκαταβάντα ησον Χριστν κα συνδιακηρύσσομεν μετ τν γγέλων τι εναι φικτ κα πάρχει ντως π τς γς κα ντς τν καρδιν μας Ερήνη, διότι κατηλλάγημεν τ Θε, ς Ατς ηδόκησε σαρκωθες δι τς Γεννήσεως Ατο ν Φάτν.

ς ζήσωμεν, λοιπόν, δελφο κα τέκνα ν Κυρί γαπητά, τν χαρν τς Γεννήσεως το ησο Χριστο, κα τν πρόγευσιν τν σων γαθν δι τν νθρωπον διακηρύσσει τριπλ γγελικ ξαγγελία.

Γένοιτο.

                                                                    Φανάριον, Χριστούγεννα ,βια’

                                                                         + Κωνσταντινουπόλεως

Διάπυρος πρς Θεν εχέτης πάντων μν