Deutsch
Ελληνικά
28.03.2012 18:10 Age: 8 yrs

Λόγος Κατηχητήριος

ΕΠΙ Τῌ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ


+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ

 

ΕΛΕ ΘΕΟΥ

ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ

ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

ΠΑΝΤΙ Τ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ, ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ

ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,

ΠΑΡ’ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

 

 

«Περιχαρς δεξώμεθα πιστοί, τ θεόπνευστον διάγγελμα τς νηστείας».

 

γαπητο ν Χριστ δελφο κα τέκνα ν Κυρί,

 

Κατ τν τελευταον καιρν παρατηρεται μία ξαρσις νησυχιν. Πολλ προβλήματα ναφύονται. κόσμος ποφέρει κα ζητε βοήθειαν. Διερχόμεθα πράγματι μίαν γενικωτέραν δοκιμασίαν. λλοι τν νομάζουν φεσιν οκονομικήν, λλοι κρίσιν πολιτικήν. Δι᾿ μς εναι κτροπ πνευματική. Κα πάρχει θεραπεία. Πολλα λύσεις δίδονται κα πόψεις κούγονται. λλ τ προβλήματα παραμένουν. νθρωπος ασθάνεται γκαταλελειμμένος κα μόνος. γνοεται βαθυτέρα φύσις του. Παραμένει ες τν κατήφειαν τς σαφείας κα τς πογνώσεως.

Α προτεινόμεναι λύσεις, ποιανδήποτε κατεύθυνσιν κβασιν κα ν χουν, δν λυτρώνουν τν νθρωπον, διότι κ προοιμίου τν φήνουν δέσμιον τς φθορς κα το θανάτου. κκλησία εναι Θεάνθρωπος Κύριος, λευθερωτς τν ψυχν μν. Εσερχόμενος νθρωπος ες τν χρον τς κκλησίας εσέρχεται ες τ κλμα τς θείας παρακλήσεως, τς συμφιλιώσεως το ορανο κα τς γς. ρχεται ες τ δια. ρεμε τ πνεμα του. Ερίσκει ν οράνιον κάλλος κα μίαν ριμότητα πνευματικν «εωδίας νθέου πληροσαν πέρατα κόσμου». κκλησία γνωρίζει λα σα ποφέρομεν. Κα χει τν δύναμιν ν μς λευθερώσ. Μς καλε ες μετάνοιαν. Δν ραιοποιε τ ψεδος οτε ποκρύπτει τ δεινά. Λέγει λην τν λήθειαν. Κα προτρέπει τν νθρωπον ν ντικρύσ τν πραγματικότητα ς χει. Ν συνειδητοποιήσωμεν τι εμεθα γ κα σποδός.

Ες τν Μέγαν Κανόνα το γίου νδρέου γίνεται λόγος δι τ δάκρυα τς μετανοίας κα τν κλαυθμν το πένθους, τν πόνον τν τραυμάτων. λλ κολουθε νάπαυσις τς ψυχς κα γεία το πνεύματος. πάρχει Πλάστης κα Σωτρ μν. κενος δι τ πλθος το λέους Του μς τοποθέτησεν ες τ μεθόριον τς φθαρσίας κα τς θνητότητος. Δν μς γκατέλειψεν. λθε κα μς σωσε. Κατέλυσε τ Σταυρ Του τν θάνατον. χαρίσατο μν τν φθαρσίαν τς σαρκός.

φ᾿ σον εμεθα σύμφυτοι το Χριστο, διατ ταρασσόμεθα ματαίως; Διατ δν προστρέχομεν ες Ατόν; κκλησία δν σχολιάζει τν φθορν οτε μς γκαταλείπει ες ατήν. Γνωρίζει τς βαθυτέρας φέσεις το νθρώπου κα ρχεται ς ρωγς κα λυτρωτς μν. χομεν νάγκην τς τροφς. λλ᾿ «οκ π᾿ἄρτ μόν ζήσεται νθρωπος» (Ματθ. δ΄ 4). Εχομεν νάγκην τς πνευματικς κατανοήσεως, λλ δν εμεθα σώματοι. Ες τν κκλησίαν ερίσκομεν τ πλήρωμα τς ζως κα τς κατανοήσεως ς θεανθρωπίνην σορροπίαν. Μακρν το Θεο νθρωπος ξαχρειοται κα διαφθείρεται. κε που φθονον τ λικ γαθ κα θεοποιεται σπατάλη, εδοκιμον ο πειρασμο τν σκανδάλων κα σύγχυσις τς σκοτώσεως.

κε που μ δέος ζ νθρωπος κα δέχεται τ πάντα μ εχαριστίαν κα εγνωμοσύνην, λα γιάζονται. Τ λίγον ελογεται ς ρκετόν, κα τ φθαρτν νδύεται τν αγλην τς φθαρσίας. πολαμβάνει νθρωπος τ πρόσκαιρον ς δρον Θεο. Κα τρέφεται μ τν ρραβνα τς μελλούσης ζως π σήμερον. χι μόνον λύνονται τ προβλήματα, λλ κα ο πόνοι τν δοκιμασιν μεταβάλλονται ες δύναμιν ζως κα φορμν δοξολογίας. ταν ατ συμβ ντς μν∙ ταν νθρωπος ερίσκ τν προσωπικήν του νάπαυσιν κα σωτηρίαν δι τς παρακαταθέσεως τν πάντων Χριστ τ Θε, τότε φωτίζεται νος του. Γνωρίζει τν αυτόν του κα τν κόσμον λον. χει μπιστοσύνην ες τν γάπην το Δυνατο. Ατ τ γεγονς τν διον τν πιστν στηρίζει. Κα μεταδίδεται δι᾿ οράτου κτινοβολίας ς νίσχυσις πρς λους τος πεινντας κα διψντας τν λήθειαν.

κόσμος λος χει νάγκην τς σωτηρίας π τν Δημιουργν κα Πλάστην του. κόσμος λος χει νάγκην π τν παρουσίαν τς πίστεως κα τν κοινωνίαν τν γίων. ς εχαριστήσωμεν τν Κύριον κα Θεν μν δι᾿ λας τς εεργεσίας Του, κα δι τν παροσαν περίοδον τς γίας Τεσσαρακοστς.

δο καιρς επρόσδεκτος, δο καιρς μετανοίας.

Εθε ν διαπλεύσωμεν τ τς Νηστείας πέλαγος δι συντριβς κα ξομολογήσεως, στε ν φθάσωμεν ες τν ληκτον χαρν τς ναστάσεως το Κυρίου κα Θεο κα Σωτρος μν ησο Χριστο, ες τν ποον πρέπει πσα δόξα, τιμ κα προσκύνησις ες τος αἰῶνας τν αώνων. μήν.

γία κα Μεγάλη Τεσσαρακοστ ,βιβ´

+ Κωνσταντινουπόλεως Βαρθολομαος

διάπυρος πρς Θεν εχέτης πάντων μν